Ev İçi Emek Neden Ücretsiz Sayılır?
Ev içi emek ücretsiz sayılıyor, çünkü ekonomi hayatı sürdüren işi değil para kazandıran işi merkez alıyor. Belki daha adil bir düzenin ilk adımı, neyin gerçekten değer ürettiğini yeniden sormaktır.
Temalar
Gündelik Hayat ve Yakın İlişkiler
Ev içi emek ücretsiz sayılıyor, çünkü ekonomi hayatı sürdüren işi değil para kazandıran işi merkez alıyor. Belki daha adil bir düzenin ilk adımı, neyin gerçekten değer ürettiğini yeniden sormaktır.
Bakım emeğinin görünmezliği tam da burada: sonucuna ihtiyaç duyuyoruz ama onu üreten zamanı, dikkati ve yorgunluğu iş saymakta zorlanıyoruz. Bir toplumun özgürlüğü, bağımlılık anlarını ne kadar adil taşıdığıyla da ölçülür.
Tarihsel kişilikleri anmak çoğu zaman onları etkisizleştirmenin zarif bir yoludur. Miras, eski cevapları tekrarlamak değil; o soruları yeni koşullarda yeniden kurabilmekse Goldman hâlâ aramızda sayılır.
Goldman özgürlüğü kamusal haklarla sınırlamayıp insanın en yakın ilişkilerine kadar götürdü. Devrimden söz edenlerin aşkı, bedeni ve gündelik itaati konuşmaktan kaçamayacağını hatırlatır.
Ne kamusal devrim ev içindeki itaati görünmez kılabilir ne de bireysel özgürleşme ekonomik ve siyasi tahakkümü tek başına aşabilir. Özgürlük, büyük kurumlarla en yakın ilişkileri aynı anda sorgulayabildiğimiz ölçüde gerçek olur.
Kesişim, iki geleneğin birbirini onayladığı yerde değil, birbirine rahatsız edici sorular sorduğu yerde verimli olur. Özgürlük iddiası, en mahrem görünen köşelere kadar sınanmadığında eksik kalır.
Gündelik hayatın içindeki egemenlik çoğu zaman emir vermez; kimin yorulacağını, kimin susacağını ve kimin rahat edeceğini sessizce dağıtır. Eşitlik, doğru görüşe sahip olmak değil, rahatlığın bedelini kimin ödediğine bakmaktır.
Ataerki “erkekler kötüdür” demez; dikkati tek tek insanların niyetinden, davranışları mümkün ve kalıcı kılan toplumsal düzene çevirir. Sevginin varlığı, güç ilişkisinin yokluğunu garanti etmez.
Kimse bir sabah kalkıp çocuklara ayrıntılı bir kadınlık ve erkeklik programı öğretmeye karar vermiyor. Rol; açıklanarak değil tekrar, ödül, utandırma ve örnek yoluyla öğreniliyor.
Hangi bedenin güçlü, hassas, yönetici ya da bakıcı sayılacağı biyoloji kitabında yazmıyor. Soruyu sorabildiğimiz anda kadınlığı ve erkekliği birer kader olmaktan çıkarıp üzerinde konuşabileceğimiz yaşam biçimleri olarak görmeye başlarız.
Yeni yazılardan haberdar olmak için e-posta adresinizi bırakın.